Hoe de Regeneratieve Route natuur en groei opnieuw verbindt

De urgentie om duurzamer te leven heeft de afgelopen decennia de weg vrijgemaakt voor een bredere benadering van ecologische verantwoordelijkheid: regeneratie. Regeneratie legt de lat hoger dan traditionele duurzaamheidsinspanningen door te streven naar een positieve, in plaats van neutrale impact op de planeet.  

Naast schade verminderen, beoogt regeneratie om te produceren en ontwikkelen op een manier die daadwerkelijk iets teruggeeft aan de natuur. Herstellen én aanvullen van onze leefomgeving dus.

In deze trendsnack lees je hoe regeneratie vorm krijgt binnen de huidige economie.

Minder schade is niet langer genoeg

Dat het klimaat verandert, hoeven we niemand meer uit te leggen. We zien het terug in warmterecords, extreem weer en ecosystemen die onder druk staan. De afgelopen decennia lag de nadruk vooral op verduurzamen: minder uitstoten, minder verspillen en minder schade veroorzaken. De Regeneratieve Route legt de lat hoger. Deze ontwikkeling draait om activiteiten die de natuur en samenleving actief versterken.

De urgentie is groot. De Europese Unie heeft wettelijk vastgelegd dat de netto-uitstoot van broeikasgassen in 2030 minimaal 55% lager moet zijn dan in 1990. Tegelijkertijd daalde de gemiddelde omvang van wereldwijd gemonitorde populaties gewervelde dieren tussen 1970 en 2020 met 73%. Deze cijfers laten zien dat efficiënter omgaan met ons huidige economische model onvoldoende herstel oplevert.  

Voordat we in regeneratieve voorlopers duiken, is het goed om stil te staan bij wat al verloren is gegaan en te zien wat er nog te redden valt. In Archief van mogelijk verlies verzamelt historica en journalist Tine Hens verhalen over soorten, landschappen en natuurverschijnselen die ooit heel gewoon waren, maar steeds zeldzamer worden. Ze omschrijft het archief als een recept voor verwondering en een dam tegen geheugenverlies. Het helpt ons herinneren hoe rijk onze leefomgeving ooit was. En laat vooral zien hoeveel er nog kan terugveren wanneer we ruimte maken voor herstel.

Economische ‘groei’ krijgt een bredere meetlat

Regeneratie richt zich op aanvullen wat is uitgeput. Denk aan bodems vruchtbaarder maken, biodiversiteit terugbrengen en gemeenschappen veerkrachtiger maken. Economische waarde ontstaat zo in samenhang met ecologische en sociale waarde.

Het klassieke economische model waar de focus ligt op groei en monetaire welvaart, maakt plaats voor duurzame impact waarin niet alleen geld, maar ook klimaat, gelijkheid en sociaal welzijn centraal staan. Amsterdam heeft als eerste stad in Nederland het Donut Economie-model van econoom Kate Raworth geadopteerd voor stadsontwikkeling. Dit model zoekt de balans tussen de grenzen van natuurlijke hulpbronnen en een acceptabele sociaaleconomische standaard, opdat mens, dier en milieu in harmonie kunnen gedijen.

Ook een Zoöperatie vertaalt regeneratief denken naar de praktijk van organisaties. In deze organisatievorm krijgen dieren, planten, schimmels, bodems en ecosystemen een stem in de besluitvorming. Een onafhankelijke Spreker voor de Levenden vertegenwoordigt hun belangen en helpt de organisatie werken aan ecologisch herstel. Zo verandert natuur van een onderwerp op de agenda in een deelnemer aan het gesprek.

Op landniveau wijzen pioniers als Land van Ons en Aardpeer collectief de weg naar regeneratieve landbouw. Als burger word je mede-eigenaar van een stuk landbouwgrond waar natuurvriendelijke boeren het herstel van de biodiversiteit versnellen.

Wat laat jouw organisatie beter achter?

De Regeneratieve Route vraagt organisaties om verder te kijken dan het verkleinen van hun negatieve impact. Welke waarde laat je achter voor natuur, samenleving en toekomstige generaties? Dat raakt aan producten en processen, maar ook aan samenwerking, besluitvorming en de manier waarop succes wordt gemeten. Wat kan jouw organisatie herstellen, versterken of laten groeien?  

Plan een gratis futurefit gesprek in en we sparren graag over jouw organisatievraagstuk.